2e maand is begonnen

Na de eerste 2 weken was de eigenaar gelukkig ook weer beter en kon eindelijk de champagne open. Daar zit een verhaal achter.

Toen wij eind september op vakantie gingen heb ik, in de auto, naast mijn man de chauffeur, mijn sollicitatie geschreven voor mijn huidige baan. Dit was toen we vlak bij Reims waren (champagne streek, waar ik uiteraard ook even wat mooie flessen heb ingeslagen) dat ik een melding kreeg op mijn telefoon, dat er een junior marketeer werd gezocht. Het zag er super leuk uit en vanuit mijn eerste oprechte enthousiasme heb ik direct geschreven! Wie schrijft die blijft niet waar?! 

Na een heerlijk vakantie, waren wij inmiddels op de terug reis en wederom in de buurt van Reims, toen mijn telefoon ging. Het was de operationeel manager van het bureau, die telefonisch de eerste selectie wilde doen. Hij klonk erg aimabel en geïnteresseerd en hebben gelijk een afspraak gemaakt voor een ‘live’ kennismaking. 

Toen ik hyper enthousiast van dat ‘live’-gesprek thuis kwam, voelde dat zo goed, dat ik gelijk tegen mijn man zei. Ik hou een fles van die heerlijke veuve clicquot rich apart om open te kunnen trekken als dit allemaal door gaat.

Lang verhaal kort, na wat gesprekken zijn we tot een overeenkomst gekomen en was de vraag of ik 1 dec. of 1 jan. zou gaan beginnen. Aangezien er nog het e.e.a. te regelen viel, zoals oppas voor Djazz, onze geweldige Jack Russel, en wat andere praktische zaken leek 1 januari mij een prima start datum! En zo werd 2 januari mijn eerste werkdag.

Toen de eigenaar van het bureau weer op kantoor was hebben we dus een mooie fles Veuve opgetrokken en geproost op het nieuwe jaar, mijn nieuwe baan en dat we maar mooie dingen met elkaar mogen beleven! (en veel lachen 😉 )

Op zondag 19 Januari werd ik 52 en de maandag op kantoor had ik lekker taart meegenomen. Aangezien ik de oudste ben ( de jongste is 21 en de oudste collega 39 ) was het taart van een ouwe taart! Hahahaha. De jongens hadden zich uitgesloofd met onwijs leuke cadeaus en een super lieve kaart. 

Het voelt al zo ‘eigen’ allemaal! Best heel raar.

We zijn inmiddels begin februari en ik geniet nog steeds iedere dag. Wat kan een fijne werkplek met werkzaamheden waar je innerlijke vlammetje weer van gaat branden toch geweldig zijn.

Ik bedenk mij dan ook, dat ik misschien wel veel te lang in een baan ben blijven zitten omdat het veilige omgeving was. Je weet tenslotte wat je hebt en niet wat je krijgt, maar deze stap kan ik iedereen aanraden! Twijfel je aan je huidige werk invulling, zou je diep in je hart andere keuzes willen maken? DOEN!!! Want zoals ik al eerder schreef; STEL DAT HET LUKT! Dan ben je toch gewoon een mazzelaar!