en in het diepe springen

OMG! What was I thinking… Dat is wat ik mij de laatste tijd wel vaker heb afgevraagd. Zo spannend deze stap. 50+ en dan bedenken dat het roer om moet. Vroeger riep ik al; “je wil het, je kan het, je doet het”. Maar gaat die vlieger nog steeds op? Graag neem ik je mee in dit avontuur. Het waarom, het hoe, maar vooral de lol die ik nu al heb in deze hele tocht.
Even een “stavaza!” Kleine beroeps deformatie vanuit mijn inmiddels vorige werk, waar wij veel dingen afkortten om de interne teksten wat kort en bondig te houden, deze had je vast al geraden: Stand van zaken!
Maar hé Britt, zeg je nou “vorige” werk? Ja, dat zeg ik zeker! Inmiddels heb ik heel stoer echt afscheid genomen van mijn werk bij de alarmcentrale. Enigszins weemoedig, maar vooral vol van en met hernieuwde energie.
Ik heb mijn werk als International Assistance Coordinator met ongelofelijk veel plezier en toewijding gedaan, maar zoals ik in mijn eerste blog schreef, tijd voor verandering.
En dat pad ben ik nu ECHT ingeslagen.
Weer ouderwets vacaturesites afstruinen, bijblijven bij de pas geleerde materie en contact leggen bij en met bureaus waarvan ik denk dat ik daar veel kan leren en zij vast ook weer iets van mij. Want dat is eigenlijk altijd het proces in samenwerken, je leert altijd van elkaar al zijn het soms eenvoudige dingen en soms grote dingen. Zo neem je uit iedere ‘encounter’ wat mee.
Maar stiekem ben ik ook weer met Schiphol aan het flirten, waar ik natuurlijk ook veel gelukkige werkjaren heb gekend. En het gaat om werkgeluk vinden, nietwaar?!
Doet me gelijk denken, weliswaar een raar vergelijk maar desalniettemin wel herkenbaar, Yvonne Kroonenberg schreef in één van haar (h)eerlijke boeken dat ze uit iedere relatie met een man iets nieuws had geleerd; van de één leerde ze timmeren, van de ander leerde ze met een computer omgaan en van weer een andere liefde leerde zelf haar band plakken van haar fiets.
En zo gaat dat natuurlijk ook in ons werkend bestaan. Van de één leer je efficiënter je mail orderen en van de ander leer je dat er een hele handige tool in de google Chrome werkbalk zit, om nog maar niet te spreken van het leren omgaan met stressvolle situaties en de vakkennis die je soms zo ongenaakbaar toe kan passen.
En zo weet ik ook zeker dat ik bij een nieuwe werkgever ook weer mijn eigen kwaliteiten meebreng, niet alleen in de beroepsmatige werkzaamheden, maar zal ik met mijn soms wat uitbundige persoonlijkheid ook zeker wat soelaas bieden binnen een team. En niet te vergeten de gezelligheid die ik mee breng, dat durf ik na 51 jaar wel van mezelf te zeggen! Met een ‘Huiberts’ aan board valt er altijd wat te lachen.
Wat ik óók schreef in mijn vorige blog was dat ik eerst even een korte vakantie zou inplannen met mijn geliefde, helaas heeft dat nog geen doorgang kunnen hebben door wat praktische zaken, maar dat zal komende periode zeker gaan plaatsvinden en ook heb ik mezelf nog getrakteerd op een weekje Malaga om daar vrienden te bezoeken en nog eens goed mijn eigen strategieën te onderzoeken en te overdenken. “Me-time” met een vleugje ‘workation’, een snufje cultuur en een flinke hand ‘het leven vieren’.
Dus voor nu weer met frisse zin en bomvol positieve energie bouwen aan een eigen website, een strak C.V.en op zoek naar die leuke, leerzame werkervaring plek om vervolgens de baan van mijn dromen invulling te kunnen geven!
Stay tuned!


Geef een reactie